Τον Απρίλιο από τις εκδόσεις Οσελότος

Φύσηξε νοτιάς από βραδύς
σήκωσε πέτρες, χώματα και σκόνες
το κορμί μου πολεμούσε να ρίξει κατά γης
καθώς εβάδιζα έξω από νόρμες και κανόνες

Σε καιρούς χαλεπούς

σε καιρούς ταπεινούς

μαύρους κι εκμηδενιστικούς

θα μας βρείτε αρωγούς

όχι από κέφι και ναρκισσισμό

μα από χρέος επιτακτικό

Εμπρός μολύβια και πένες!

Αρχινάτε!

Θέματα

Συμπλέγματα

Τίποτα δε θα περάσει αναίμακτα

Εμπρός! Βάλτε φωτιά στις κόλλες

Και τις αλήθειες ξεστομίστε όλες

Ήρθε η ώρα για τις ποιητικές παρόλες

να βγουν στα μπαλκόνια του μυαλού

τη σαπίλα να καταδείξουν του κόσμου αυτού

Μαρίνα Αποστόλου

Για την 21^η Μαρτίου, παγκόσμια ημέρα ποίησης αλλά και ημέρα πολέμου και γενικότερης κρίσης

Η σύγκρουση

Σύγκρουση αναπόφευκτα θα γενεί

Αίμα θα χυθεί επάνω στο χαρτί

Σκέψη παλιά και σκουριασμένη

μυρίζεις ναφθαλίνη

Σκέψη νέα κι αγριεμένη

που η παλιά δε σε εγκρίνει

πάρε τη σκυτάλη και χύσε το μελάνι σου

κούνα τα μυαλά, ξέφυγε απ’ την πλάνη σου

περιφρόνα τις αυθεντίες και τις κριτικές

γράψε, φώναξε, πες αυτό που θες

Διεύθυνση επικοινωνίας

Διεύθυνση επικοινωνίας

marina.apostolou.blog@gmail.com

ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ, ΕΠΙΘΥΜΗΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΕΚΔΟΤΙΚΟ ΟΙΚΟ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΟ e-mail : marina.apostolou.blog@gmail.com

Κάποτε αναρωτήθηκες (τι είναι θάνατος)

Φίλε Νίκο,

Κάποτε θέλησες το θάνατο να ορίσεις

μέσα από τους στίχους σου τι σημαίνει ‘’πεθαίνω’’ να καθορίσεις

τον ανθρώπινο χαμό να εξηγήσεις

το στίγμα σου στο αέναο ερώτημα να αφήσεις

Κοίτα γύρω σου, δες…

Άνθρωποι που πια δε χαμογελούν

Δεν ερωτεύονται

Δεν έχουν φαντασία, άσκοπα παιδεύονται

Φοβούνται να τολμήσουν

Αρνούνται να ζήσουν

Κλείνουν τις ψυχές τους σε τετράγωνα

Καλλιεργούν χωράφια άγονα

Ψεύτικες στιγμές, προεξοφλημένες ζωές

αποδείξεις απτές…

αν δεν είναι όλα αυτά θάνατος, τι είναι;

Αφιερωμένο στον ποιητή Νίκο Σφαμένο

Κριτική της συγγραφέως και διδάκτορος Χριστίνας Μέλλιου για την ποιητική συλλογή ''θα περπατήσουμε μαζί''

Κριτική για την ποιητική συλλογή της Μαρίνας Αποστόλου «Θα περπατήσουμε μαζί»

Θα ξεκινήσω συστήνοντάς σας την Μαρίνα Αποστόλου.

Η Μαρίνα Αποστόλου γεννήθηκε το 1981 στην Αθήνα όπου και σπούδασε Γαλλική γλώσσα και φιλολογία. Εργάζεται ως εκπαιδευτικός στη μέση δημόσια εκπαίδευση. Το ''θα περπατήσουμε μαζί'' είναι η πρώτη της ποιητική συλλογή, εκδ. Οσελότος 2010. Έχει δημοσιεύσει ποιήματα σε διάφορους ιστότοπους και ιστολόγια όπως www.vakxikon.gr, www.stachtes.blogspot.com, www.scriptamanent.gr, www.logotexnikesanafores.blogspot.com κ.α. Η τελευταία της δημοσίευση ήταν στο λογοτεχνικό περιοδικό ''ΔΕΚΑΤΑ'', 24ο τεύχος ''στο πιο χαμηλό σκαλί'' (ποίημα). Έχει επίσης παρακολουθήσει σεμινάριο διόρθωσης λογοτεχνικού κειμένου στις εκδόσεις ''Μεταίχμιο''. Διατηρεί το ιστολόγιο www.logotexnikosteki.blogspot.com

Πως ξεκινά αλήθεια, κανείς να σχολιάζει την ποίηση; Την οποιαδήποτε ποίηση… Αυτό που μου έχει διδάξει η έως τώρα εμπειρία μου στον χώρο της λογοτεχνίας –κυρίως ως αναγνώστρια και λιγότερο ως δημιουργός- είναι πως δύο πράγματα είναι σχεδόν ακατόρθωτα στην ποίηση: ο σχολιασμός και η μετάφραση. Και αυτό γιατί και τα δύο, αγγίζουν το πολυτιμότερο μέσο ενός δημιουργού: την ψυχή του. Και πως αλήθεια να μεταφράσεις την ψυχή κάποιου, πόσο μάλιστα να την σχολιάσεις;

Στην περίπτωση όμως της Μαρίνας, με την πρώτη ανάγνωση της ποιητικής της συλλογής, διακρίνει κανείς κάτι το ξεχωριστό. Η ποιήτρια από την πρώτη κιόλας σελίδα –το «αντί προλόγου»- επιχειρεί κάτι το μοναδικό. Παίρνει τον αναγνώστη από το χέρι και τον περνά στην απέναντι όχθη. Για την ακρίβεια, περνά και εκείνη μαζί του, απέναντι. Έτσι ακριβώς όπως το εκφράζει στο δεύτερο ποίημά της: «… θα περπατήσουμε μαζί, σε μια επικίνδυνη ζωή».

Και έτσι ξεκινά αυτό το ταξίδι…

Ένα ταξίδι σε δρόμους οικείους και αγαπημένους, σε προορισμούς και σταθμούς που όλοι κρύβουμε μέσα μας.

Η ποίηση της Μαρίνας –κατά το μεγαλύτερο ποσοστό των ποιημάτων της – είναι έμμετρη, με εμφανείς τις επιρροές της από την Γαλλική Σχολή και τους πνευματικούς μόχθους της κεντρικής Ευρώπης του περασμένου αιώνα. Έχει όμως παράλληλα και ένα άρωμα πιο οικείο, πιο «δικό μας». Σε όλο το έργο διαχέεται στις σελίδες του μια Πολυδούρεια υφή και τεχνική ταυτοχρόνως, μαζί με την διάθεση νοσταλγίας μιας εποχής μακρινής μα και προσιτής την ίδια στιγμή. Μας μιλά έτσι με μεστότητα και διαφάνεια, με ειλικρίνεια και ανυποκρισία, ενώ στις λέξεις της, στις καλά και προσεχτικά διαλεγμένες λέξεις της, υποφώσκει η γλυκιά μελαγχολία που τελικά οδηγεί στην ποίηση, μέσα μας.

Η Μαρίνα ξεπερνά με αυτό τον τρόπο την φαντασία. Στην ουσία, δεν την χρειάζεται. Αντλεί την έμπνευσή της από την πραγματικότητα, από το αληθινό, το υπαρκτό, το βέβαιο, το φυσικό. Και μαζί με την Μαρίνα ανακαλύπτουμε και εμείς όλα αυτά που τόσο βιαστικά, πρόχειρα και επιπόλαια προσπερνάμε: την θάλασσα, τον έρωτα, τα όνειρα, τους φόβους, την ζωή την ίδια…

Η Μαρίνα μας βοηθά –μέσα από την ξενάγησή της στον κόσμο της ποίησής της- να συνειδητοποιήσουμε αυτό που οι στοχαστές του Ρομαντισμού πρέσβευαν με πάθος: πως ο άνθρωπος μέσω της ευαισθησίας του και της ατομικής προοπτικής του κόσμου, αναδεικνύει την δημιουργικότητα. Με λίγα λόγια, πως κάποιες φορές ο κόσμος γύρω μας μπορεί να είναι τόσο όμορφος, ώστε να μας βοηθά να ανακαλύψουμε και εμείς την δική μας ομορφιά, μέσα μας.

Το «Θα περπατήσουμε μαζί» είναι μια ξεχωριστεί ποιητική συλλογή, που μιλά σε όλους, για όλα όσα θα θέλαμε να πούμε.

Χριστίνα Μέλλιου