Σάββατο 25 Δεκεμβρίου 2010

Les jours à venir

Les jours à venir

Des amours à cueillir

comme des fleurs qui vont sentir

et nous étourdir

On sera ivres et contents

Les anges partageront nos sentiments

On se dira des serments

On jouera comme des gamins

dans la rue

avec une roue

insouciants

souriants

saluant le bonheur

disant adieu au malheur

du passé

au cœur glacé

Les jours à venir

Des lacunes à remplir

sous le soleil

moments pas pareils

des jours uniques

des sons lyriques

J’ attends…


Marina Apostolou

Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2010

Μια τεράστια έκρηξη

γράφει η Μαρίνα Αποστόλου







του Βασίλη Μαυρογεωργίου στο θέατρο του Νέου Κόσμου

Ο ταλαντούχος Βασίλης Μαυρογεωργίου παρουσιάζει σε συνεργασία με τον Κώστα Γάκη την παράσταση ‘’Μια τεράστια έκρηξη’’ στον κάτω χώρο του θεάτρου του Νέου Κόσμου.


Η εκρηκτική υπόθεση

Μια πικρή, αληθινή κωμωδία έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει από τις 17 Νοεμβρίου το θεατρόφιλο κοινό στο θέατρο του Νέου Κόσμου. Ο δημιουργός της επιτυχημένης ‘’κατσαρίδας’’ με το ιδιότυπο χιούμορ του φέρνει στο φως την τεράστια έκρηξη που πραγματοποιείται στη ζωή και την ψυχή του κάθε ανθρώπου όταν έρχεται η ώρα να αφήσει τη ζεστή αγκαλιά της οικογένειάς του όπου ασφαλής και ήρεμος νιώθει εκλεκτός, ήρωας, σωτήρας του σύμπαντος, μεσσίας, ονειρεύεται αστρικά ταξίδια, πνευματικούς δασκάλους και ντροπαλές πριγκίπισσες· ένας κόλπος όπου οι γονείς-προστάτες φροντίζουν να μην ενημερώσουν για τη σκληρή πραγματικότητα της κοροϊδίας, της απατεωνιάς, της εκμετάλλευσης, του ψέματος, της διαφθοράς μα πάνω απ’ όλα της μοναξιάς. Όταν λοιπόν φθάσει η ώρα της ενηλικίωσης κι η οδυνηρή διαπίστωση ότι ο κόσμος που μας περιβάλλει είναι κατά βάση απάνθρωπος, τότε συντελείται εκείνη η τεράστια έκρηξη που πληγώνει και πονάει δυνατά, συνεφέρει και προσγειώνει.

Ένα έργο με σύγχρονη ταυτότητα

Ένα έργο εξαιρετικά ενδιαφέρον ειδικά στις μέρες μας όπου οι νέοι αργούν να απογαλακτιστούν. Παρατεταμένες σπουδές και οικονομική κρίση οδηγούν τους νέους του σήμερα σε μια καθυστερημένη συνάντηση με την ανεξαρτητοποίηση. Κι όσο πιο αργά λαμβάνει χώρα η είσοδος στην αληθινή ζωή, τόσο πιο επώδυνη είναι η έκρηξη στην ψυχή, τόσο πιο ισοπεδωτικό είναι το συναίσθημα ότι τελικά είσαι ένα μηδενικό και καλύτερα να μην είχες γεννηθεί ποτέ!

Ένα ανατρεπτικό κείμενο

Ένα πανέξυπνο, ρέον κείμενο που πάλλεται από αλήθεια, διακωμωδεί τα ήθη, καυτηριάζει, προβληματίζει, αναπαριστά εύστοχα το βαθύ σοκ του περάσματος από την παιδική ηλικία στην κόσμο των ενηλίκων. Ένα κείμενο δυναμικό, εμπνευσμένο, απογειωτικό.


Στο ρόλο του ‘’Γιώργου’’ που προσκρούει στην πεζή πραγματικότητα αλλά και συμβιβάζεται με τη θνητότητά του ο ηθοποιός Γιώργος Πυρπασόπουλος. Ένας ήρωας στο πρόσωπο του οποίου θα αναγνωρίσουμε οι περισσότεροι από εμάς τον ίδιο μας τον εαυτό.

Συντελεστές


Σκηνοθεσία
Βασίλης Μαυρογεωργίου
Κώστας Γάκης

Μουσική-Στίχοι
Κώστας Γάκης

Σκηνικά-Κοστούμια
Μαργαρίτα Χατζηιωάννου

Σχεδιασμός φωτισμών
Σάκης Μπιρμπίλης

Παίζουν οι ηθοποιοί
Γιώργος Πυρπασόπουλος
Κατερίνα Μαυρογεώργη
Μαρία Φιλίνη

INFO:

Διεύθυνση:
Αντισθένους 7 & Θαρύπου, 117 43 Αθήνα
(Απέναντι από το κτίριο του ΦΙΞ από την πλευρά της Καλλιρρόης)

Στάση Μετρό-Τραμ «Συγγρού-Φιξ»

Τηλέφωνο: 210 9212900
Φαξ: 210 9212901

Ώρες λειτουργίας ταμείου:
Από Τετάρτη έως Κυριακή, 11:00-14:00 & 17:00-22:00.
Δευτέρα, 17:00-22:00.
Τρίτη κλειστά.
www.thetroneoukosmou.gr
e-mail: desk@theatroneoukosmou.gr

Κάτω Χώρος, από 17 Νοεμβρίου.
Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο 21:15. Κυριακή 19:00.
Τιμές: Κανονικό 20€, φοιτητικό 15€. Κάθε Πέμπτη, γενική είσοδος 12€.

Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010

Αρχική
Συνεργάτες
Σχετικά
Εγγραφή
Άτυπη Λέσχη Νέων Λογοτεχνών
συνεργατικό λογοτεχνικό ιστολόγιο
17/09/2010
Αόρατη παγίδαPosted by marinoula under Ποίηση Ετικέτες: 1 Comment

Αόρατη παγίδα
ήσουν καλά κρυμμένη, δε σε είδα
σα να πήγαινα στον πόλεμο χωρίς ασπίδα
με νίκησες και έχτισες ναπολεόντεια θριάμβου αψίδα

Αόρατη παγίδα, ποτέ δε σε φαντάστηκα
γυάλιζες κι έλαμπες να ρθω σιμά σου βιάστηκα
μέσα σου έπεσα σαν άμαθο παιδί
και η ζωή μου χάλασε, χρώμα πήρε σταχτί

Αόρατη παγίδα, αλήθεια πόσους έχεις παρασύρει;
Πόσων το ενδιαφέρον πονηρά έχεις εγείρει;
Πόσους διέλυσες, χαντάκωσες, πόσους έχεις διαφθείρει;
Πόσους ακόμα αρρώστησες, πόσους έχεις διασύρει;


Be the first to like this post.
Ένα Σχόλιο to “Αόρατη παγίδα”
thanosn Says: 28/11/2010 at 21:12
μικρό σε έκταση,αλλά μεστότατο σε περιεχόμενο…προσωπικά μου αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση ενός αδιόρατου κινδύνου,που κρύβουν οι εκάστοτε επιλογές μας…

Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2010

Άσπρη τουλίπα

Άσπρη τουλίπα σε δοχείο με νερό
στο πριν με ταξιδεύεις με καράβι νοερό
την πρώτη μέρα που μου μίλησες ανακαλώ
σε μια επανάληψη στις μέρες της χαράς σε προσκαλώ

Άσπρη τουλίπα με κοιτάζεις χαρωπή
περήφανη και όμορφη και γελαστή
ο ήλιος δεν σε βλέπει
το χώμα δεν σε τρέφει
μα είσαι επίμονη και σθεναρή

Άσπρη τουλίπα μη σκύβεις το κεφάλι
μην απογοητεύεσαι, μην παρασύρεσαι απ’ τη ζάλη
μην παραδίνεσαι, συνέχισε το χώρο να στολίζεις
εύκολα μην αφήνεσαι, ποτέ μην πάψεις να ελπίζεις

Σάββατο 13 Νοεμβρίου 2010

Τ’ απόγευματα Σαββάτου

Θα χει νυχτώσει από νωρίς
και θα χει πιάσει κρύο
το έργο μας θα παίζει επί σκηνής
φωνές αγγέλων θα γλυκολαλούν στης αγάπης μας τ’ ωδείο

Η τηλεόραση θα δείχνει ασπρόμαυρη ταινία
με το Λογοθετίδη και τη Λιβυκού
θα τη βλέπουμε ξανά χωρίς να νιώθουμε ανία
εμείς οι δυο πρωταγωνιστές του απογεύματος αυτού

Τ’ απογεύματα Σαββάτου θα μαστε ο ένας δίπλα στον άλλο
το τζάμι της μπαλκονόπορτας υγρό
πόδια που τρέμουν λες κι ήταν στον πάγο
ψάχουν λύτρωση κάτω απ’ το μαλλί το απαλό

Εκείνα τ’ απογεύματα ο χρόνος μας θα πάει χιαστί
ο δικός μου δικός σου και τ’ αντίστροφο
θα μαστε μαζί ανεπιστρεπτί
το μέλλον θα σημαδεύουμε με του έρωτά μας το περίστροφο